Zing ik mij de moed weer in de schoenen

Ik hoor de woorden van Paul de Munnik door de auto golven en staar naar alle verschillende soorten groen die langs mijn raam in stilte om aandacht vragen.

 … Dus nu zing ik mij de moed weer in de schoenen … ” hoor ik, en ik laat het na-zingen in mijn gedachten. Het is waar. Zo krachtig is kunst, zo krachtig is schoonheid en zo krachtig is muziek. Je kunt letterlijk de moed in je schoenen terug zingen als je die even kwijt bent.

Note to self: Mijn moed is niet gezonken, het ligt verscholen in een lied. Een lied dat ik zelf nog moet schrijven, maar het is daar. En als het lied daar is, zal ik niet zwijgen, zal ik zingen, zal ik domweg springen, zal ik niet meer verscholen, zal onbevangen mijn wijsheid zijn, zal vreugde mijn wapen zijn. Ik zal.

One Reply to “Zing ik mij de moed weer in de schoenen”

  1. Lieverd wat een prachtige poëzie. Ontroert me. Voel met je mee. Kijk met je mee en waan mij in de auto terwijl ik de muziek hoor. Wat mooi dat jij ook die schoonheid kan proeven en de taal en klanken laat resoneren. Je reactie raakt mij. Liefs Di Papa

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *