Opgewassen

Als een berg (want dat was het tenslotte), zag ik er tegenop en ik dacht: “hier ben ik niet tegen opgewassen”, en glimlachte van binnen. Wat een prachtig woord: “opgewassen” als je jezelf een Domestic Manager (voorheen weleens oneerbiedig huisvrouw of -man genoemd) weet; “Ik was dus ik ben”, zoiets. Wassen, dat ironisch zowel schoonmaken als groeien betekent. En de berg lijkt dan ook daadwerkelijk uit zichzelf te wassen tot een berg waar ik niet tegen opgewassen lijk te zijn, maar toch echt wel ben. Een bron van frustratie en tegelijkertijd een uitnodiging tot dankbaarheid; Dat ik het in ieder geval niet met de hand hoef te doen, dat we al die kleren kunnen dragen, dat het betekent dat ik mag zorgen voor een gezin, en, eh, nou ja…
…daar eindigt mijn oefening in dankbaarheid dan ook meteen weer, want ik vind het gewoon een irritante klus. Maar laag voor laag, stap voor stap, sok voor sok kom ik steeds weer daar: op de bodem van de wasmand. Was gedaan. Zoals Taylor zegt:

“First it is Impossible, then it is Difficult, then it is Done.” – Hudson Taylor

Zou ik mijn hart ook zo durven delen? Schoon of niet, elke dag, gewoon laag voor laag, delen, wassen, delen, wassen, me laten kennen zoals ik ben. Misschien is dat een berg waar ik nog niet tegen opgewassen ben, maar ik besluit ook dat maar gewoon te doen. Wie kan ik bellen?
Als ik dan verrassend snel mijn welverdiende koffie en chocola neem, zie ik in mijn ooghoek iemand nog een vies shirt naar de wasmand gooien. Morgen ga ik weer met frisse tegenzin een berg verzetten.

Was getekend…
Elise

2 Replies to “Opgewassen”

  1. Geweldig hoe je het omschrijft.
    Jij kan zingen met woorden (wilde eerst toveren zeggen)
    Prachtig
    Wanneer ga je je boek uitgeven?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *